پانسمان***********PANSEMENT

فارغ التحصيلی يا دانش آموختگی؟! طبیب یا حکیم؟!

اکنون که با عنایت الهی دوره دکتری پزشکی را با موفقیت به پایان رسانده ام/ در پیشگاه قرآن کریم /به خداوند قادر متعال / سوگند یاد می کنم که/ همواره حدود الهی را محترم شمارم /از تضییع حقوق بیماران بپرهیزم / و اسرار بیماران خود را جز به ضرورت شرعی و قانونی فاش نسازم/همواره برای ارتقا دانش پزشکی خویش تلاش کنم / و تامین و حفظ و ارتقا سلامت افراد جامعه را / مسوولیت اساسی خویش بدانم/
(بخشی از سوگندنامه دانشکده های پزشکی ایران)

graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-1

این پست رو در واقع باید یک ماه و نیم پیش میذاشتم،یعنی شانزدهم شهریور سال 86 ،روز جشن فارغ التحصیلیم ، یا همون دانش آموختگی،یا به قول فرنگیها graduation ceremony (تصاویر- با تشکر از دوست هنرمندم صادق ذباح ،عکاس خبرگزاری جمهوری اسلامی- ایرنا- که این عکسهای جالب رو از مراسم ما تهیه کرد و روی سایت ایرنا گذاشت).
خلاصه،بالاخره تقی به توقی خورد و ما هم فارغ التحصیل شدیم.البته فاصله بین این تق و توق هفت سال طول کشید .هفت سالی که نمی گم همش سختی و رنج بود، ولی خوب آسایش چندانی هم به خودمون ندیدیم.به جرات می گم که هیچ رشته ای مثل پزشکی این سختیها رو نداره .به هر حال الان دیگه عنوان پزشک یا دکتر رو هم با خودمون یدک می کشیم. ترسم از اینه که این هفت سال تلاش فقط برای این عنوان بوده باشه و بس. و هنوز با جایگاه واقعی یک پزشک فاصله داشته باشیم ، که داریم.
حتما شما هم شنیدین که قدیمها به پزشک می گفتن "حکیم ". یعنی پزشکی فقط توی طبابت و درمان دردهای جسمی مردم خلاصه نمی شده.حکمت بخشی از پزشکی بوده و به خاطر همین حکمت ، پزشکی شغلی بوده فراتر و متعالی تر از سایر حرفه ها.
اما امروز چطور؟ براستی جایگاه و شان یک پزشک توی جامعه ما کجاست؟ در اینکه دوره ای رو بگذرانی و فارغ التحصیل بشی- نه دانش آموخته- و عنوانی بگیری و بعدش کار-اگه پیدا کنی- و اگه خیلی هم اهل درس باشی و شانس بیاری و نورچشمی! باشی تخصصت رو هم بگیری؟! آخرش چی ؟پس اون هدف متعالی چی میشه؟!
ولی چیزی که بیشتر از همه نگرانم می کنه، ارزش و جایگاه پزشک توی جامعه امروز ایرانه ،که روز به روز داره نزول پیدا می کنه و عده ای  سهوا یا عمدا نمی خوان فکری براش بکنن.
تا زمانی که رابطه مالی بین پزشک و بیمار برقرار باشه ، تا موقعی که علم و عالم در این مملکت بی ارزش باشند و تا هنگامی که ارزش ساقهای پای یک فوتبالیست بی سواد بیشتر از مغز یک دانشمند مبتکر باشه، این چرخه معیوب ادامه پیدا می کنه، فراموش نکنیم که :
             از ماست که بر ماست


graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-2

graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-3  graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-4

    graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-6   graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-9

graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-7 graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-8

graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-10 graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-11

graduation ceremony of  medical students-azad university-Mashad-IRAN-12


نوشته ی دکتر مهدیار سعیدیان در ساعت ٤:٤٦ ‎ق.ظ در جمعه ٤ آبان ،۱۳۸٦